Na de woestijn en de bergen focussen we ons op de plaatselijke fauna. We observeren een kolonie flamingo's die rustig pootje baadt in de lagune. Een overvliegend vliegtuig komt even hun rust verstoren waarop de vogels met hun langgerekte lijven en uitstekende poten als peilen de lucht in schieten. Een dagje later ontmoeten we Afrika's meest stinkende zoogdier: de zeehond. Ze zijn in grote getalen aanwezig op het strand van Cape Cross. Om hen te aanschouwen trotseren we een degoutante, allesoverheersende geur die medogenloos onze neusgaten penetreert. De halve zeehondenpopulatie ligt met hun logge lijf lui te wezen op het strand. Ze produceren een polyfoon gemekker terwijl ze waggelend over elkaar klauteren. In het water zijn de dieren duidelijk meer in hun element. Pijlsnel glijden ze sierlijk door het water. Als volleerde surfers doorklieven ze de golven.
In Etosha verkennen we de savanne. We spotten meer wild dan we durven dromen. Grote kuddes giraffen, zebra's, herten en wildebeesten kruisen ons pad. Exotische vogels met bontgekleurde veren of lange staarten geven kleur aan de bomen of vliegen vrolijk fladderend voorbij. Olifanten begroeten elkaar hartelijk bij de poel terwijl de giraf zijn spreidstand oefent tijdens het drinken. Een eenzame neushoorn kijkt schichtig om zich heen alvorens hij een slok neemt. Kakelende parelhoenders lopen rond als kiekens zonder kop. Een varaan tilt zijn staart boven het gras en een familie warthogs loopt zonder aarzelen recht op het water af. Vader sergant houdt de kinderen in het gelid; In een rechte lijn met de staart omhoog bereiken ze
de bron.
Namibie is geen low budget bestemming. Onze financiele situatie noopt ons tot het toepassen van slinkse trucken. Om park entries-, permit- of overnachtingskosten te ontwijken verstoppen Wannes en ik ons in de wagen. We bouwen een fort met campingmatjes en een bedsprei waarachter we ons vakkundig verbergen. Terwijl het zweet van ons lijf gutst wachten we met kloppend hart tot we de controle post voorbij zijn, vurig hopend dat onze camouflage stand houdt tijdens het binnenrijden. Verbaasd over hoe gemakkelijk dat gaat, groeit ons lef. Als proffesionele onkostenontduikers transformeren we ons in een mum van tijd tot smokkelwaar.
Na de woestijn en de bergen focussen we ons op de plaatselijke fauna. We observeren een kolonie flamingo's die rustig pootje baadt in de lagune. Een overvliegend vliegtuig komt even hun rust verstoren waarop de vogels met hun langgerekte lijven en uitstekende poten als peilen de lucht in schieten. Een dagje later ontmoeten we Afrika's meest stinkende zoogdier: de zeehond. Ze zijn in grote getalen aanwezig op het strand van Cape Cross. Om hen te aanschouwen trotseren we een degoutante, allesoverheersende geur die medogenloos onze neusgaten penetreert. De halve zeehondenpopulatie ligt met hun logge lijf lui te wezen op het strand. Ze produceren een polyfoon gemekker terwijl ze waggelend over elkaar klauteren. In het water zijn de dieren duidelijk meer in hun element. Pijlsnel glijden ze sierlijk door het water. Als volleerde surfers doorklieven ze de golven.
In Etosha verkennen we de savanne. We spotten meer wild dan we durven dromen. Grote kuddes giraffen, zebra's, herten en wildebeesten kruisen ons pad. Exotische vogels met bontgekleurde veren of lange staarten geven kleur aan de bomen of vliegen vrolijk fladderend voorbij. Olifanten begroeten elkaar hartelijk bij de poel terwijl de giraf zijn spreidstand oefent tijdens het drinken. Een eenzame neushoorn kijkt schichtig om zich heen alvorens hij een slok neemt. Kakelende parelhoenders lopen rond als kiekens zonder kop. Een varaan tilt zijn staart boven het gras en een familie warthogs loopt zonder aarzelen recht op het water af. Vader sergant houdt de kinderen in het gelid; In een rechte lijn met de staart omhoog bereiken ze 
de bron.
Namibie is geen low budget bestemming. Onze financiele situatie noopt ons tot het toepassen van slinkse trucken. Om park entries-, permit- of overnachtingskosten te ontwijken verstoppen Wannes en ik ons in de wagen. We bouwen een fort met campingmatjes en een bedsprei waarachter we ons vakkundig verbergen. Terwijl het zweet van ons lijf gutst wachten we met kloppend hart tot we de controle post voorbij zijn, vurig hopend dat onze camouflage stand houdt tijdens het binnenrijden. Verbaasd over hoe gemakkelijk dat gaat, groeit ons lef. Als proffesionele onkostenontduikers transformeren we ons in een mum van tijd tot smokkelwaar.
