CAMBODJA

Perikelen aan de grens

Een grensovergang is geen pretje, ook deze keer niet! De bus stopt net voor de immigratiekantoren. Nog voor je uit de bus bent wordt je rugzak uit het bagageruim gehaald door een local. Deze houdt hem angstvallig vast tot de andere kant van de grens. Iedere reiziger heeft onmiddellijk een persoonlijke ''fikser''.Je geeft je paspoort aan hen, zij vullen de papieren in en loodsen je door de immigratie. Bij de afrekenig wordt er teveel geld gevraagd maar wat kan je doen? Zelfs de immigratie officiers zitten mee in het complot. Niet betalen en je komt het land niet in.... Alle reizigers betalen gedwee de verhoogde visa prijs. Ondertussen wordt je geen moment alleen gelaten. Straatarme kinderen komen met smekende puppie ogen om geld bedelen (Gelukkig hebben ze hier nog al hun ledematen). Volwassenen leuren met sigaretten of onderhandelen geagiteerd over een rit naar de boot. Je hart breekt van het zien van zoveel ellende vlak voor de mastodonten van casino's waar de rijksten van de planeet hun geld verspelen in het niemandsland tussen Cambodja en Thailand. Na het afleveren van de visa's vinden we onze rugzakken terug in de kofferbak van een auto.... Dan begint het... De 1 moet geld hebben voor het dragen van de bagage, de ander voor het invullen van de papieren, nog een ander voor het regelen van de auto,.....Om horendol van te worden. Onze veel te dure autorit brengt ons naar een geldmarktje waar onze medereizigers hun dollars wisselen voor Riels, de Cambodjaanse munt. Ze worden voor onze ogen goed in 't zak gezet want de cambodjaanse riel is zo sterk gedevalueerd dat je er bijna nergens mee terecht kan. Er wordt hier veelal in dollar betaald. Eens de auto ons aan de ferry afzet halen we opgelucht adem. Eindelijk rust. Een nieuw hoofdstuk kan beginnen.

Het 8ste wereldwonder

Hoog tijd om iets aan mijn haar te doen. De eerste snit van de reis wordt uitgevoerd door Wannes met de nagelschaar. Omdat de nagelschaar op de plaats van het delict is achtergebleven worden de volgende retouches met de nagelknipper gemaakt. Het lijkt alsof de ratten goed tekeer zijn gegaan dus moet ik hulp inroepen van een thais kapsalon. Het geslacht van de kapper is moeilijk te achterhalen. Net als iedere 'vrouw' heeft ze lang haar, sterk genoeg om een schuurborstel van te maken. Daar zit ik dan met korte, fijne haartjes. Wat zouden ze hiermee aanvangen? Kort.. zeg ik dapper. En kort wordt het. Wanneer Wannes tijdens het winkelen spontaan met een schaar komt aandraven worden mijn duisere vermoedens bevestigd: Ik ben niet om aan te zien. Terstond wordt een drieweken durend fotoverbod uitgevaardigd waar Wannes vrolijk zijn voeten aan veegt. Zichtbaar genietend trekt hij foto's alsof hij het 8ste wereldwonder aanschouwt.

call 911

We hebben tijd en goesting dus besloten we een opleiding te volgen van 'rescue diver'. Niet eenvoudig zo bleek. We kregen een medische training en praktische oefeningen. We moesten drenkelingen redden in volle zee, onderwaterduikers opsporen en evacueren, onder water werd onze zuurstof afgenomen,..... Fysiek heel zwaar. Frustrerend genoeg loopt Thailand vol van de meisjes met maat 34 maar ons slachtoffer moest zonodig een mollige Italiaanse zijn. Ik zal nog veel spinazie moeten eten vooraleer ik mijn slachtoffer tegen de stroom in naar de boot kan sleuren terwijl je reanimeert. Om nog te zwijgen van het aan boord brengen van een bewusteloze persoon. Het was lastig maar we hebben het gehaald!!!!! Vandaag gaan de stijve harkjes relaxen om de verzuurde spieren wat rust te gunnen.

Paradijselijk niemandsland

Na het drukkere Kho Lanta trekken we ons met Tom en Leen terug op een piepklein eiland vlakbij Myanmar. We wanen ons Robinson Crusoe op een bountystrand. Een bijzonder rustig eiland zonder straten en zonder auto's. Er zijn enkel stranden, jungle, cashewbomen en rubberplantages. Heerlijk relaxed. Van hieruit boeken we een 5 daagse live-a-board duiktrip naar Myanmar. Na wat gerommel aan de immigratie en een hectische grensovergang bereiken we eindelijk de Birmese wateren. Omdat er een speciaal zeevisum vereist is wordt er niet veel in Myanmar gedoken. De moonlight is de enige boot met duikers. Super, we hebben heel het gebied voor ons alleen op wat vissende seagipsys na. We varen langs de meest fantastische onbewoonde eilanden met grote rotsen, hagelwitte stranden met azuurblauw en smaragdgroen water. Het lijkt wel een sprookje. Iedere dag zien we een adembenemende zonsopgang en ondergang. Zodra de zon uitzit duiken we het water in, de laatste duik heeft vlak voor zonsondergang plaats. We doen 4 duiken per dag wat best wel vermoeiend is. Zeker als je weet dat de duikcondities in Birma niet de beste zijn. Er is veel stroming, de zichtbaarheid onderwater is niet altijd even goed en de riffen liggen heel diep. Voor ons waren deze condities ideaal om onze skills wat aan te scherpen. De onderwaterwereld was weeral te mooi voor woorden. We zagen een zeepaardje, reuzegrote roggen, octopussen die van kleur veranderden, grote scholen barracuda's en allerlei tropische vissen. We zwommen door tunnels, tussen rotsen, langs wanden en over magnifieke koraalwouden. Vanop de boot hadden we de mooiste uitzichten en heerlijk eten. We zagen er dolfijnen, walvissen en een manta. Samen met Tom en Leen genoten we ten volle van deze onvergetelijke dagen in het paradijs. Jammergenoeg duren sprookjes nooit lang genoeg (of kosten ze teveel). Na deze heerlijke dagen nemen we afscheid van onze vrienden en trekken we er weer met ons twee op uit.

Kerst en nieuw in Kho Lanta

Aangekomen op Kho Lanta worden we begroet door het Belgische papillon team dat volop bezig is met de voorbereiding van het kerstdiner. Het wordt een Thais buffetje. We genieten van het eten en de aanwezigheid van onze vrienden. Onze week in het papillon resort wordt er 1 van het luie soort. We spelen spelletjes, liggen aan het strand, gaan iets drinken, spelen een partijtje petanque of beachvolley en pikken een filmpje mee,...... We behalen ons duikbrevet voor gevorderden en duiken nogmaals het water in rond de phi phi eilanden. Het voelt vreemd om kerst en nieuw te vieren in een topje tussen de palmbomen ipv de dennebomen. Op nieuwjaarsavond gaan we na een gezellig diner uit de bol in enkele bars op het strand. Ondertussen wordt nog voor het perfecte verjaardagscadeau gezorgd. Na een lekker ontbijtje gaan Wannes en ik richting 'dreamy spa' waar we op een 4u durende verwenbeurt worden getrakteerd. Eens terug in de papillon stond er weeral een feestdich op het menu waar we met zijn allen van gesmuld hebben. Ideaal.

Van noord naar zuid

Voor we ons richting zuiden begeven bezoeken we de Tam Lot grot. Met een vlot worden we via de rivier de grot ingeloodst. Eens voet aan wal gaat de gids ons voor op de kronkelige paadjes tussen enorme stalagtieten en stalagmieten. We zien enkele dingen uit de prehistorie maar bovenal genieten we van de wondermooie formaties. Hoe verder we de grot binnengaan, hoe harder het begint te stinken. Alles zit onder de vleermuizenstront, wat een ondraagelijke geur verspreidt. Dat vertellen ze er niet bij in de boekskes!!!! Een dagje later maken we een leuke mountainbike tocht langs idyllische bergdorpjes, langs rivieren en tempels. Een prachtige tocht maar niet te onderschatten. Kuitenbijters van formaat gevolgd door helse afdalingen. Ik ben al blij dat er nog iets van mijn remblokskes overschiet als ik de fiets terugbreng. Na de noorderlijke avonturen beginnen we aan een lange tocht richting Zuid Thailand.