Het Pelni avontuur

We maken de oversteek van Flores naar Borneo (maleisie) met een Pelni schip. De Pelni is een grote ferry die 2 keer per maand uitvaart. De overtocht duurt 4 dagen. Het grote schip lijkt ons avontuurlijk en dat was het ook. Een dag te laat vaart de Peli statig de haven binnen. De gigantische mierenhoop van mensen wordt ongeduldig. Grote hekkens sluiten de toegang naar het schip af. Eens de hekkens opengaan is de chaos niet meer te overzien. Dit lijkt wel het heizeldrama.. Een enorme mensenmassa beweegt zich naar de trappen. De metersbrede mensenstroom moet een smalle trap op. Hier geldt niet de wet van de sterkste, maar de wet van de nietsontziende, Er wordt geduwd, getrokken, gestampt, gesleurd, geperst, gewrongen en geplet. We zijn niet bedreven in dit alles dus duurt het een eeuwigheid eer we de trap bereiken. Op het schip is de situatie niet beter, Mensen lopen koordsachtig rond om zo snel mogelijk een slaapplaats te veroveren. Alleen de snelsten hebben een'matras'. Een blik op de slaapzalen is voldoende om te beseffen dat we hopeloos te laat zijn. De overblijvers installeren zich dan maar op de grond. Overal liggen, hangen, staan of zitten mensen. In de gangen op de trappen of aan dek, Wij zoeken een plaatsje op het dek. Zo ontsnappen we aan de verschroeiende hitte en de misselijkmakende geur van bezwete lijven en volle toiletten. Met de op til zijnde regenbuien is het dek geen ideale plek. Wannes, die zich ondertussen kiplekker voelt, begeeft zich met de resultaten van het bloedonderzoek naar de scheepsarts. Met een malariablik en 4 woorden Indonesisch kan hij een ziekenhuiskamer bemacchtigen. Hier hebben we -de kakkerlakken niet meegerekend- een kamer voor onszelf.... Lang leve de malaria.