We moeten op onze centjes leten dus besluiten we met een locale bus de hallucinante rit naar Leh te ondernemen. De bus wiegt en hobbelt gevaarlijk over de slingerende paden langs diepe ravijnen. Het wegdek is deze winter helemaal weggevroren. Nu bestaat de ondergrond uit zand, putten en stenen. Het is spannend als we tegenliggers kruisen. Vaak knijpen we onze ogen dicht om niet te zien hoe dicht we ons bij de afgrond bevinden. Bij het zien van de autowrakken in de diepte moeten we even slikken.
We waren niet voorbereid op wat we te zien krijgen... De bergen worden steeds reusachtiger, woester en weidser. We doorkruisen vlaktes waar yaks grazen en nomaden leven. We volgen de Indus door enorme, rode canyons. We zien groene oases in het dorre woestijnlandschap. Robuuste rotsen hebben een bruine, beige of donderpaarse kleur. We moeten 3 passen van +5000 m over. Daar treffen we een maagdelijk sneeuwlandschap met gletsjers en hoogtemeren. Dit is met voorsprong het mooiste landschap dat we ooit zagen! Op dag 2 sputtert de bus tegen tijdens het nemen van de laatste pas. Op 13 km van de top begint de moter luid te protesteren. We komen slechts met schokjes van 1 m vooruit. We worden hevig door elkaar geschud. Vreemde gassen vinden hun weg in de bus. Ik hang uit het raampje uit schrik voor CO2 vergiftiging. 2 Minuten later plakt mijn maaginhoud (en van menig ander passagier) tegen de buswand. Afwisselend zitten we in de bus of lopen we ernaast. De nacht valt in. We kunnen profiteren van een verbluffende zonsondergang. Met de zon verdwijnt ook de warmte. De temperatuur daalt griezelig snel. We vorderen traag en raken stillaan onderkoeld. 4u later houdt de bus het voor bekeken op een boogscheut van het hoogste punt. Met z'n allen worden we de nachtelijke vrieskou ingestuurd om ons vehicle over de pas te duwen. leuk is anders maar je krijgt er wel warm van......
Naar beneden bollen is een fluitje van een cent. Veel te snel sjeest de chauffeur met het logge gevaarte naar beneden. Gelukkig is het pikdonker en kunnen we niet zien hoe gevaarlijk het is, Onderaan de berg worden we gedropt. De bus is stuk en moet gerepareerd worden. Dag 3 wordt de rit voort gezet. Een dodelijjk vermoeide chauffeur zet ons af in Leh....
vrijdag 27 juni 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten