Een grensovergang is geen pretje, ook deze keer niet! De bus stopt net voor de immigratiekantoren. Nog voor je uit de bus bent wordt je rugzak uit het bagageruim gehaald door een local. Deze houdt hem angstvallig vast tot de andere kant van de grens. Iedere reiziger heeft onmiddellijk een persoonlijke ''fikser''.Je geeft je paspoort aan hen, zij vullen de papieren in en loodsen je door de immigratie. Bij de afrekenig wordt er teveel geld gevraagd maar wat kan je doen? Zelfs de immigratie officiers zitten mee in het complot. Niet betalen en je komt het land niet in.... Alle reizigers betalen gedwee de verhoogde visa prijs. Ondertussen wordt je geen moment alleen gelaten. Straatarme kinderen komen met smekende puppie ogen om geld bedelen (Gelukkig hebben ze hier nog al hun ledematen). Volwassenen leuren met sigaretten of onderhandelen geagiteerd over een rit naar de boot. Je hart breekt van het zien van zoveel ellende vlak voor de mastodonten van casino's waar de rijksten van de planeet hun geld verspelen in het niemandsland tussen Cambodja en Thailand. Na het afleveren van de visa's vinden we onze rugzakken terug in de kofferbak van een auto.... Dan begint het... De 1 moet geld hebben voor het dragen van de bagage, de ander voor het invullen van de papieren, nog een ander voor het regelen van de auto,.....Om horendol van te worden. Onze veel te dure autorit brengt ons naar een geldmarktje waar onze medereizigers hun dollars wisselen voor Riels, de Cambodjaanse munt. Ze worden voor onze ogen goed in 't zak gezet want de cambodjaanse riel is zo sterk gedevalueerd dat je er bijna nergens mee terecht kan. Er wordt hier veelal in dollar betaald. Eens de auto ons aan de ferry afzet halen we opgelucht adem. Eindelijk rust. Een nieuw hoofdstuk kan beginnen.
1 opmerking:
Hej Boy, Hej Girl,
Don't worry, eens de grensperikelen voorbij, de bus die je in siem reap in een hotel dwingt, wordt het genieten. zalig, relax, leuk en fantastisch leuk. Gaan !!!!!
Een reactie posten