Hoog tijd om iets aan mijn haar te doen. De eerste snit van de reis wordt uitgevoerd door Wannes met de nagelschaar. Omdat de nagelschaar op de plaats van het delict is achtergebleven worden de volgende retouches met de nagelknipper gemaakt. Het lijkt alsof de ratten goed tekeer zijn gegaan dus moet ik hulp inroepen van een thais kapsalon. Het geslacht van de kapper is moeilijk te achterhalen. Net als iedere 'vrouw' heeft ze lang haar, sterk genoeg om een schuurborstel van te maken. Daar zit ik dan met korte, fijne haartjes. Wat zouden ze hiermee aanvangen? Kort.. zeg ik dapper. En kort wordt het.
Wanneer Wannes tijdens het winkelen spontaan met een schaar komt aandraven worden mijn duisere vermoedens bevestigd: Ik ben niet om aan te zien. Terstond wordt een drieweken durend fotoverbod uitgevaardigd waar Wannes vrolijk zijn voeten aan veegt. Zichtbaar genietend trekt hij foto's alsof hij het 8ste wereldwonder aanschouwt.
2 opmerkingen:
heb eindelijk mezelf kunnen overhalen om toch te kijken naar jullie blog (want was véél te jaloers natuurlijk).. en wow! dat ziet er allemaal super uit.
En Dorien, die korte haartjes vallen zeker niet op door je gelukzalige glimlach, aan de foto's te zien.
Moesten jullie toevallig in India zijn in april; het kriebelde wat teveel allemaal: dus bert en ik zijn drie weken (vanaf 5 april) te vinden tussen Mumbai/Bombay en Goa..
Blijf genieten, pietzakken!
Mieke
Jullie doen dat fantastisch ginder, en wat hier gezegd wordt over gelukzalige glimlachen kan ik alleen maar bevestigen; pak het er nog goed van...
De eerste weken heb ik alles goed kunnen volgen, maar na een dikke maand of zo begon het voor het eerst zo te tintelen onderaan mijn ruggengraat: Deze blog heeft me op den duur zo veel zin doen krijgen dat ik ondertussen deze zomer zelf ook vertrek. (Al zal het voorlopig nog geen Zuidoost-Azië zijn) Aan jullie reis is alles zo echt, en alles ziet er schitterend uit. Blijven bloggen!
neefje Jan
Een reactie posten