Vientiane

Vientiane is de volgende hoofdstad op ons lijstje. De chinezen doen er een week over om ons visum af te leveren dus we hebben hier een zee van tijd. Om de tijd in te vullen besluiten we een meditatiesessie in een boedhistische tempel mee te pikken. Mijn laatste meditatie dateert van jaren geleden en daar had ik de grootste moeite om niet in lachen uit te barsten wat ongetwijfeld verschrikkelijk genant zou zijn. Wat ongerust beginnen aan de sessie. We starten met een zittende meditatie. Iedereen zit in kleermakerszit muisstil te wezen. Mijn innerlijke ik is duidelijk gaan stappen want ik kan hem nergens vinden. Wanneer mijn voeten beginnen te slapen durf ik ze niet verleggen. Ik wil niet uit de toon vallen of slap lijken dus bijt ik even door. Ik kan het niet laten een paar keer stiekem op mijn uurwerk te kijken terwijl ik vurig hoop dat de monnik dit niet ziet. Hoewel ik bedenk dat de monnik beslist een aardig persoon is. Gedachtenloos zijn is een talent waar ik klaarblijkelijk niet over beschik. Tot mijn grote verassing is Wannes wel in de wolken over de sessie. Hij lijkt helemaal zen en besluit prompt om elke dag te mediteren. Ik zag het hem nog niet doen.... Vientiane is een verbazend rustige hoofdstad. Het is er netjes, gezellig en klein. We wandelen of gaan de fiets op om de stad te verkennen. Voor het eerst sinds lang eten we een belegd broodje. Je kunt je niet voorstellen hoe lekker dit kan zijn......